Spinazie is een van de weinige groenten die je vrijwel het hele jaar kunt verbouwen — als je maar weet wanneer je zaait en wat de plant van je vraagt. Het is geen moeilijk gewas, maar het heeft wel een paar eigenaardigheden. Laat me je erdoorheen loodsen.
▶Inhoudsopgave
Spinazie is geen zommergroente
De meeste beginners denken dat spinazie in de zomer groeit. Maar eigenlijk is het precies andersom. Spinazie hitte niet.
Boven de twintig graden schiet de plant naar bloei, en dan is de bladmaaltijd voorbij. De smaak wordt bitter, de bladeren worden taai, en je hebt in feite een bloeiende stengel waar je niets aan hebt. De echte spinazie-seizoenen zijn voorjaar en najaar.
En eigenlijk ook de winter, mits je de juiste rassen kiest. Dat is het mooie: met een beetje planning heb je bijna het hele jaar door verse spinazie uit je eigen tuin.
Wanneer zaai je precies?
Begin in maart, zodra de grond bewerkbaar is. Niet te vroeg — koude, natte grond doet de zaden wegschimmelen.
Wacht tot de temperatuur een paar graden boven nul staat. Dan kun je de eerste zaailingen verwachten binnen tien tot veertien dagen. Voor een doorlopende oogst zaai je elke drie weken opnieuw.
Een klein strookje, niet meer dan een meter of vijf. Dat is genoeg voor een gezin.
Spinazie groeit snel: na zes tot acht weken kun je al oogsten.
In september zaai je de laatste ronde. Die groeit langzamer door de kortere dagen, maar dat is juist het voordeel. De bladeren worden dikker, voller, en de smaak is in de herfst vaak beter dan in het voorjaar. Minder licht, minder haast, meer smaak.
Winterspinazie: het geheim van overwinterende rassen
Er bestaan rassen die de winter doorstaan. Winterreuzen, bijvoorbeeld, of het oude ras 'Noorman'.
Die zaai je in september of begin oktober. De plantjes groeien langzaam, overwinteren als kleine rozetjes, en schieten pas weer in het vroege voorjaar. Dan heb je in april al spinazie, terwijl je in de tussentijd geniet van diverse wintergroenten die je oogst, terwijl de rest van de tuin nog net wakker wordt.
Wat me opvalt is dat winterspinazie een andere textuur heeft. De bladeren zijn dikker, wat vochtiger, en ze smaken iets nootiger.
Heerlijk in een salade met een beetje walnoot en appel.
De grond maakt het verschil
Spinazie wil een vochtige, rijke grond. Niet nat — dat is een verschil. Een grond die vocht vasthoudt maar toch goed draineert.
Als je een zware kleigrond hebt, werk er dan wat compost door.
Niet te veel, spinazie is geen vraatzuchtig gewas, maar een beetje extra organische stof maakt een wereld van verschil. Ik gebruik gewoon mijn eigen compost.
Geen ingewikkelde bakken, geen speciale versnellers. Keukenafval, tuinafval, een paar maanden wachten. Dat is het. De grond in mijn tuin is in vijf jaar tijd van zand naar iets waar echt in groeit. Geen mirakel, gewoon geduld.
Combinatieteelt: wie past erbij?
Spinazie groeit goed naast radijs en sla, en ook bieten en snijbiet verbouwen gaat uitstekend in de buurt van deze gewassen. Ze hebben vergelijkbare behoeften en kunnen elkaars schaduw goed gebruiken.
Maar houd spinazie uit de buurt van aardappelen. Die concurreren om dezelfde voedingsstoffen in de grond, en aardappelen geven bovendien stoffen af die de groei van bladgewassen kunnen remmen.
Geen ramp als ze toch naast elkaar staan, maar als je de keuze heeft: geef spinazie een eigen plek.
Problemen? Meestal niet zo erg
De grootste vijand van spinazie is de slokop. Die vreet je plantjes van beneden kaal.
Een stuk gaas over je bed lost dat op. Bladluizen kunnen ook opduiken, vooral in droge perioden. Dan helpt een simpele zeepsop-spray: een theepel vloeibare zeep op een liter water, even schudden, spuiten. Werkt verrassend goed.
Eerlijk gezegd heb ik de laatste twee seizoenen nauwelijks problemen gehad. Misschien omdat ik de grond goed onderhoud, misschien omdat ik niet te veel zaai op hetzelfde moment.
Kleine rondes, verspreid over het seizoen — dat maakt je minder kwetsbaar.
Oogsten zonder schuldgevoel
Snij de buitenste bladeren af en laat het hartje zitten. Zo kun je sla het hele seizoen door oogsten, omdat de plant gewoon doorgroeit.
Geen noodzaak om alles in één keer te halen. Pak wat je nodig hebt, de rest blijft groeien. En als een plant toch in bloei schiet? Laat hem staan. De bloemen trekken bijen aan, en je kunt de zaden verzamelen voor de volgende ronde. Niets gaat verloren in een moestuin — als je het leven maar toe laat.